In 1 Korintiërs 12:4-11 bespreekt Paulus de gaven van de Geest, de charismata (genadegaven), In dit tekstgedeelte noemt hij er negen, later in hoofdstuk 12 en 14 komt hij nogmaals op de charismata terug. In Romeinen 12:3-8 en Efeziërs 4:11 noemt Paulus weer andere gaven. Ook de apostel Petrus noemt de geestelijke gaven, maar is er stukken beknopter over (1 Petrus 4:10-11). Dit is de tekst van Paulus in 1 Korintiërs 12 uit de Nieuwe Bijbelvertaling (2004):

4  Er zijn verschillende gaven, maar er is één Geest;
5  er zijn verschillende dienende taken, maar er is één Heer;
6  er zijn verschillende uitingen van bijzondere kracht, maar het is één God die ze allemaal en bij iedereen teweegbrengt.
7  In iedereen is de Geest zichtbaar aan het werk, ten bate van de gemeente.
8  Aan de een wordt door de Geest het verkondigen van wijsheid geschonken, aan de ander door diezelfde Geest het overdragen van kennis;
9  de een ontvangt van de Geest een groot geloof, de ander de gave om te genezen.
10  En weer anderen de kracht om wonderen te verrichten, om te profeteren, om te onderscheiden wat wel en wat niet van de Geest afkomstig is, om in klanktaal te spreken of om uit te leggen wat daar de betekenis van is.
11  Al deze gaven worden geschonken door een en dezelfde Geest, die ze aan iedereen afzonderlijk toebedeelt zoals Hij wil.

Wie verschillende Nederlandse vertalingen naast elkaar legt, ziet direct hoe verschillend er vertaald wordt:

  • NBV: 'om te onderscheiden wat wel en wat niet van de Geest afkomstig is'.
  • HSV / NBG: 'het onderscheiden van geesten'.
  • Naardense Bijbel: 'onderscheidingen van geesten' - in het meervoud! 

Dat heeft allereerst met de Griekse brontekst te maken. Er staat namelijk in sommige Griekse handschriften een enkelvoud ('het onderscheiden'), in andere een meervoud ('onderscheidingen'). Maar dat heeft ook met de interpretatie van deze gave te maken. Kort gezegd: "Heeft de gave van onderscheid vooral met het onderscheiden van geesten in geval van demonische beïnvloeding te maken, of is het eerder het zusje van de profetie?"
Die laatste mogelijkheid is niet zomaar uit de lucht gegrepen, want de gave van onderscheid staat direct ná de profetie. Die twee kunnen dus met elkaar in verband staan, net als het spreken in klanktaal en de uitleg wat de betekenis daarvan is (ook in vers 10). De Bijbel in Gewone Taal vertaalt in deze lijn en maakt dus een koppeling met de profetie. Profetie is in deze vertaling 'een boodschap van God vertellen' en het onderscheiden van geesten 'zo'n boodschap uitleggen'.

Wil je meer weten over deze gave, over de uitleg ervan en de toepassingsmogelijkheden? Lees dan hier verder!

Veel zegen met je zoektocht naar meer Gods Geest in je leven en in je kerk of gemeente.

Jan Minderhoud