"U vernieuwt het gelaat van de aardbodem", zo staat het er letterlijk in Psalm 104:30 (HSV). En daar staat nog iets voor: "Zendt U Uw Geest uit, dan worden zij geschapen."
Pinksteren, God die zijn Geest uitstort over jong en oud. God die zijn Geest uitstort in Jeruzalem, in de stad waar Hij - in Jezus zijn Zoon - nog maar ruim zeven weken geleden gevangen genomen, gemarteld en onschuldig vermoord werd. Uitgekotst door de samenleving. Juist op die plaats stort God zijn Geest uit. Royaal. Juist op die plaats waar wij er een zootje van maken, komt God ons leven (opnieuw) binnen.

"Zendt U Uw Geest uit, dan worden zij geschapen en vernieuwt U het gelaat van de aardbodem..."
Wat mij betreft maken we dat heel concreet, het hele jaar door. Duurzaam leven. Letten op je ecologische voetafdruk. Of nog concreter: wat je aan afval op straat tegenkomt, opruimen en zo veel mogelijk recyclen. Om zo een kleine stukje van onze aardbodem te vernieuwen.
Zelf doe ik dat al jaren via het zwerfvuilgebed. Elke keer dat ik buk, bid ik voor degenen die zo achteloos hun afval op straat neergooien. En meestal heb ik nog wel enkele gebedsnoden in mijn hoofd en hart, want er speelt genoeg in onze samenleving en in mijn begeleidingspraktijk om voor te bidden. Elk bukmoment is dan gelijk een bidmoment, bijvoorbeeld door "Heer, ontferm U" te zeggen (meer daarover onder Gebedswandeling).

Op Pinkstermorgen 23 mei deed ik het heel concreet, in ons goede dorp Ermelo waar het lang niet altijd schoon is.
Ik liep hard door het dorp, pakweg 5 km. Gewapend met twee grote zakken. En heb al bukkend, biddend en hardlopend heel vaak Psalm 104:30 gereciteerd: “U vernieuwt het gelaat van de aarde".

U vernieuwt het gelaat van de aarde ... en wij mogen U daarbij een handje helpen.

Veel buk- en bidmomenten toegewenst!

Jan Minderhoud

Voor de liefhebbers nog een actiefoto: